ارتباط سردرد با فشار خون،مشکلات قلبی عروقی و تومور غده آدرنال

ارتباط-سردرد-با-فشارخون

سردرد و فشار خون بالا


اگر چه افزایش فشارخون خفیف تا متوسط باعث سردرد نمی شود ولی افزایش فشار خون ناشی از مواردی همچون فئوکروموسایتوما، فشار خون بدخیم، پره اکلامپسی و اکلامپسی و پر فشاری واکنشی خون به عوامل خارجی باعث ایجاد سردرد می شود. سردرد ناشی از افزایش فشار خون معمولاً به صورت ضربان دار و دو طرفه در ناحیه پس سری است، ولی می تواند به صورت ژنرالیزه و یا ضرباندار در ناحیه فرونتال (به خصوص در کودکان) ظاهر شود. سردرد اغلب در هنگام صبح در حین بیدار شدن از خواب وجود دارد. در اینگونه موارد فشار خون دیاستولی معمولاً به 120 میلی مترجیوه و یا بالاتر رسیده است. پاسخ به فشار حاد، یک سردرد شدید و ناگهانی ناشی از افزایش فشار خون ناگهانی و سریع است.

این حالت معمولاً در زمانی رخ می دهد که یک بیمار که در حال استفاده از داروهای مهارکننده مونوآمینواکسیداز است و از شراب قرمز، پنیر و جگر مرغ استفاده کند که این مواد غذایی دارای مقادیر زیادی تیرامین هستند. همچنین مصرف داروهای مقلد سمپاتیک مانند سودوافدرین در این بیماران می تواند باعث ایجاد افزایش فشار خون حاد شود. استفاده از داروهای غیر مجاز با عملکرد سمپاتومیمتیک مثل کوکائین، متامفتامین و متیلن دی اکسی متأمفتامین (اکستازی) نیز می تواند سبب پر فشاری خون حاد (که گاهی منجر به استروک مغزی می شود) و باعث سردرد شود.

فشار خون بدخیم


انسفالوپاتی ناشی از فشار خون بالا یک سندرم حاد ناشی از افزایش شدید و ناگهانی فشار خون است. سرعت و میزان افزایش فشار خون مهمترین عامل ایجاد چنین حالتی می باشد. درمواردی که بیمار فشار خون مزمن داشته باشد، انسفالوپاتی ناشی از افزایش میزان فشار خون عارض نمی شود مگر اینکه فشار خون شخص به 250 روی 150 میلیمتر یا بیشتر برسد. در افراد با سابقه فشار خون طبیعی، با میزانی بسیار کمتر از افزایش فشار خون، این عارضه حادث می شود. علائم آن عبارتند از: سردرد، تهوع و استفراغ، تاری دید، اسکوتوم برق زننده و یا کاهش دید. گاهی اضطراب، بی قراری و سپس کاهش میزان سطح هوشیاری و گاهی تشنج نیز به وجود می آیند. ادم پاپی و علائم فوکال عصبی نیز ممکن است دیده شوند.

سردرد و مشکلات قلبی عروقی


کاروتیدینیا: درد گردنی است که همراه با حساسیت به لمس شریان کاروتید به خصوص در محل نزدیک دو شاخه شدن آن است. گاهی درد ناحیه صورت به تنهایی و یا به همراه درد گردن دیده می شود. علل کاروتیدینیا می تواند شامل اختلالات شریان کاروتید مثل دایسکشن، انسداد و یا تنگی، آنوریسم، دیس پلازی فیبروماسکولار، آرتریت تمپورال و یا پس از جراحی اندآرترکتومی باشد. در شروع حاد علائم، بایستی با سونوگرافی شریان کاروتید، ام آر آی، ام آر آ، و آنژیوگرافی و اندازه گیری سرعت رسوب گلبول های قرمز وجود این عارضه ها رد شوند. در موارد ایدیوپاتیک، در ام آر آی بیماران، جذب افزایش یافته غیر طبیعی ماده حاجب در اطراف شریان کاروتید (در غلاف کاروتید) دیده می شود.

کاروتیدینیای حاد مونوفازیک، که ممکن است علت ویروسی داشته باشد، به طور معمول در جوانان و یا بزرگسالان جوان رخ داده و به طور متوسط این درد تا 11 روز ادامه می یابد. در این بیماران بایستی ضایعات ساختاری شریان و آرتریت تمپورال با آزمایش های مناسب رد شوند. داروهای ضددرد و التهاب غیر استروئیدی مثل ایندومتاسین و یا یک دوره کوتاه مصرف کورتیکواستروئید ممکن است تسکین دهنده درد باشد. کاروتیدینیای مزمن یا عود کننده، در بزرگسالان رخ می دهد و دارای دردهای عود کننده ای است که به مدت چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشد و به صورت دوره های روزانه یا هفتگی خود را نشان می دهد.

این حالت که ممکن است با میگرن ارتباط داشته باشد، می تواند با ایندومتاسین، دوره کوتاه مصرف کورتون، تریپتان ها و داروهای پیشگیری کننده میگرن بهبود یابد. تشخیص کاروتیدینیا با روش رد سایر علل است. بررسی توسط متخصص گوش و حلق و بینی برای رد علل غیر عفونی مثل تیروئیدیت و سندرم عقاب نیز کمک کننده است.

سردردهای آنژین


ایسکمی قلبی، ندرتاً می تواند سبب سردرد یک و یا دو طرفه شده که با فعالیت بدنی ایجاد شده و با استراحت بهبود می یابد. سردرد ممکن است به تنهایی و یا همراه با درد قفسه صدری حادث شود. مکانیسم درد ارجاعی قلب به سر نامشخص است. به طور کلی اتفاق نظر است که ایمپالس های درد آنژین از طریق اعصاب آوران و با طی عقده های سمپاتیک سرویکوتوراسیک و از طریق ریشه های T1 تا T5 ریشه های خلفی نخاع وارد نخاع شده و سبب درد معمول قلبی در ناحیه قفسه صدری و بخش داخلی بازوها می شود. آوران های واگ قلب، که در معدودی از بیماران وظیفه انتقال درد را به عهده دارند، مرتبط با تراکت سولایتاریوس در مغز می باشد. مسیر بالقوه ای که برای انتقال درد از قلب به سر وجود دارد بایستی احتمالاً از طریق آوران های مغزی- عروقی صورت گیرد.

سردرد و تومور غده آدرنال


فئوکروموسایتوما تومور نادری است که از سلول های کرومافین ناحیه مدولاری آدرنال منشأ می گیرد و نام آن از رنگی که در مقطع تومور دیده می شود سرچشمه می گیرد (phaios به زبان یونانی به معنای dusky است). در این تومور معمولاً نوراپی نفرین و اپی نفرین به نسبت 4 به 1 و یا بیشتر ترشح می کند. در 20-10 درصد موارد با اختلالات ژنتیکی مثل سندرم MEN، سندرم وون هیپل لینداو، نوروفیبروماتوز نوع 1، سندرم اسنورج وبر، توبروس اسکلروز و سندرم زولینگرالیسون همراه است. از 90-80 درصد موارد اسپورادیک بیماری، 10 درصد بدخیم، 10 درصد دو طرفه و 10 درصد در خارج از غده آدرنال است.

90 درصد از تومورهای اکسترآدرنال در داخل شکم که عمدتاً در عقده های سمپاتیک بین دیافراگم و قطب تحتانی کلیه ها (پارگانگلیوما)، در داخل مثانه (که در این صورت ادرار کردن باعث تحریک حملات می شوند) و در ارگان زوکرکاندل (در محل دو شاخه شدن آئورت) قرار دارند. مکان های خارج از شکم آن، در قفسه صدری (پریکارد، میوکارد و بخش خلفی یا میانی مدیاستن) و گردن (در محل جسم کاروتید، عصب واگ یا بولب ژگولار) می باشد.

علائم


شایع ترین علامت فئوکروموسایتوما، سردرد با شروع ناگهانی و سریع است که تا 92 درصد بیماران آن را ذکر می کنند. این سردرد در 70 درصد موارد کمتر از یک ساعت طول می کشد که دو طرفه، ضرباندار و شدید است و ممکن است در 50 درصد موارد همراه با تهوع باشد. بعضی بیماران حتی با فشار خون های بالایی در حدود 260 روی 110 میلیمتر جیوه هیچگونه سردردی ندارند. بیماری فشار خون بالا که در 50 درصد موارد به صورت حمله ای است و در 50 درصد موارد مداوم است، در 90 درصد بیماران مبتلا به فتوکروموسایتوما دیده می شود. افزایش فشار خون حمله ای گاهی به 300 روی 160 میلیمتر جیوه می رسد.

علائم و نشانه های تحریک آدنرژیک شایع هستند. از جمله آنها می توان تعریق، طپش قلب و تاکیکاردی همراه با تپش قلب را نام برد که هر کدام از این علائم در 70 درصد موارد دربیماران گزارش شده اند. اضطراب، گیجی، درد شکم، درد قفسه  صدری، کاهش وزن، عدم تحمل گرما، تهوع و استفراغ و رنگ پریدگی (با شیوع کمتری حالت گر گرفتگی)، سنکوپ و هایپوتانسیون ارتوستاتیک نیز ممکن است رخ دهد. بسیاری بیماران دچار حملاتی بین 60-15 دقیقه می شوند که می تواند از چندین بار در روز گرفته تا مواردی در واکنش به فعالیت فیزیکی، مصرف بعضی داروها و استرس های روحی، تغییر در وضعیت بدن و افزایش در فشار داخل شکم رخ دهند.

تشخیص


جهت تشخیص بیماری مطالعات متعدد آزمایشگاهی و تصویربرداری مورد نیاز است. جمع آوری ادرار 24 ساعته از نظر افزایش بعضی از مواد، دارای حساسیت های مختلف است. متانفرین و نورمتانفرین تا 98 درصد موراد، وانیل مندلیک اسید 70-60 درصد و کاتکول آمین توتال 79-60 درصد حساس هستند. ام آر آی از شکم، لگن، قفسه صدری و گردن تقریباً در 100 درصد موارد فئوکروموسایتوما را مشخص می کند. سی تی اسکن ممکن است برای تشخیص فئوکروموسایتومای آدرنال دارای حساسیت 95 درصد و ویژگی 65 درصدی باشد. اسکن رادیوایزوتوپ با متایدوبنزیل گوانیدین دارای حساسیت 88 درصد و ویژگی 99 درصدی است. موارد استفاده آن ارزیابی و تشخیص موارد خارج آدرنال، عود کننده و یا انواع فئوکروموسایتومای متاستاتیک است. همچنین در افرادی که یک توده خاموش آدرنال و سطح مرزی کاتکول آمین ها را دارند انجام این آزمایش کمک کننده است.

درمان


درمان فشار خون بالا در بیماران دچار فئوکروموسایتوما در ابتدا با شروع و سپس افزایش تدریجی و کند داروهای آلفا بلوکر (مثل پرازوسین، ترازوسین و فنوکسی بنزامین) و سپس اضافه کردن بتابلوکرها جهت کنترل ضربان قلب پس از بلوک کامل گیرنده های آلفا انجام می گیرد. داروهای ترکیبی مثل لابتالول گاهی می تواند کمک کننده باشد. در مواری که فشار خون بالا به داروهای خط اول درمان مقاوم باشد، می توان با احتیاط از داروهای وازودیلاتور مستقیم و بلوکه کننده های کانال کلسیم و مهار کننده های آنزیم تبدیل کننده ی آنژیوتانسین استفاده کرد. درمان جراحی (خروج تومور) به خصوص در موارد تومور خوش خیم، درمان قطعی بیماری است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *